(1394/2/15)به گزارش ایرنا ازستاد ویژه توسعه فناوری نانو، پژوهشگران امپریال کالج لندن نشان دادند که استفاده از نانوسوزن می تواند به ترمیم بافت های آسیب دیده بدن کمک کند. این نانوسوزن ها اسیدهای نوکلئیک ویژه ای را درنقطه مورد نظر رهاسازی می کنند، اسیدهای نوکلئیک واحدهای سازنده اندام های داخل بدن […]

به گزارش ایرنا ازستاد ویژه توسعه فناوری نانو، پژوهشگران امپریال کالج لندن نشان دادند که استفاده از نانوسوزن می تواند به ترمیم بافت های آسیب دیده بدن کمک کند.

این نانوسوزن ها اسیدهای نوکلئیک ویژه ای را درنقطه مورد نظر رهاسازی می کنند، اسیدهای نوکلئیک واحدهای سازنده اندام های داخل بدن هستند ومی توانند اطلاعات ژنتیکی را ایجاد ومنتقل کند، محققان درحال حاضر به دنبال ارائه روش هایی هستند که این اسیدهای نوکلئیک بتوانند به گونه ای برنامه ریزی شوند که عملکرد جدیدی از خود به نمایش گذارند.

نانوسوزن ها، ساختارهای متخلخلی هستند که همانند یک اسفنج عمل کرده و اسیدهای نوکلئیک بیشتری نسبت به مواد جامد رهاسازی می کنند. این نانوسوزن ها می توانند بدون آسیب زدن به دیواره سلول، از میان این دیواره عبورکرده و اسیدهای نوکلئیک را وارد سلول کنند.

جنس این نانوسوزن ها از سیلیکون زیست تخریب پذیر است که بدون ایجاد اثرات سمی، می تواند از بدن خارج شود. سیلیکون های تشکیل دهنده این نانوسوزن ها در مدت دو روز از بین می روند.

در مقاله ای این گروه تحقیقاتی نشان داده اند که با این نانوسوزن ها می توان اسیدهای نوکلئیک، DNA و siRNA به سلول های انسان وارد کرد.

محققان از این ابزاربرای رهاسازی اسیدهای نوکلئیک روی عضلات موش استفاده کردند، بعد از هفت روز، رشد رگ های خونی در عضلات موش، شش برابر شد و بعد از ۱۴ روز، رگ های خونی به صورت کامل رشد یافتند، با این روش هیچ التهاب یا اثرات منفی روی بدن موش دیده نشد.

محققان امیدوارند که بتوانند از این روش برای تحریک تشکیل رگ های خونی در انسان استفاده کنند، این رگ ها زمانی که اندامی به بدن پیوند زده می شود اهمیت بالایی پیدا می کنند.

درحال حاضرمحققان درصدد یافتن ماده ای شبیه بانداژهستند که این نانوسوزن ها را روی آن ایجاد کنند، با این کار می توان بخش های مختلف بدن را مورد معالجه قرار داد.